Verbindend Communiceren,

voor harmonie en

een hechte band.

Ouder-Kind Coaching

Vaak betreft het hier vragen of problemen gerelateerd  aan gedrag van het kind waar een moeilijkheid bij ervaren wordt:

 

Je kind probeert iets te communiceren met zijn gedrag.

In de coaching word je als ouder geholpen het gedrag van je kind te vertalen.

Ik ben ervan overtuigd dat iedere ouder intuïtief weet hoe te antwoorden op het gedrag van hun kind en dat dit weten meegroeit naarmate het kind zich verder ontwikkelt.

Mijn persoonlijke en professionele ervaring is, dat er ergens onderweg een obstakel kan komen in het spontaan vinden van dat antwoord.

 

Door licht te werpen op wat er in je hoofd en in je gevoel als ouder afspeelt én door in te leven in de innerlijke wereld van het kind ontstaan nieuwe inzichten.

Naast een antwoord op de actuele vraag, ben je als ouder weer in verbinding met je innerlijk weten waardoor je ook eventuele toekomstige vragen zelfstandig op kunt lossen, zonder hulp van een coach.

 

Hieronder per ontwikkelingsfase van het kind, voorbeelden van vragen van ouders.

Natuurlijk zijn er nog vele andere voorbeelden te noemen.

Als je wilt weten of ik jou kan helpen met jouw specifieke vraag, neem dan (vrijblijvend contact) op.

 

Babys: Babys kunnen nog niet spreken, maar communiceren over hun gevoelens en behoeften door hun lichaamstaal, door te huilen of door juist heel stil te worden.

Het kan zijn dat zich obstakels voordoen in het ontstaan van de verbinding tussen ouder en kind. Gevoelens van onzekerheid kunnen hier de oorzaak van zijn: door kritiek vanuit de omgeving op de manier waarop je als ouder opvoedt, door de ervaring van de bevalling die wellicht niet gegaan is zoals gehoopt of verwacht, doordat de baby veel huilt en/of weinig slaapt.

Kinderen 1-3 jaar:

Vanaf het moment dat het kind gaat kruipen, gaat zijn aandacht verschuiven van de directe verzorger, naar de wereld om hem heen.

Hij gaat heen en weer tussen het ontdekken van de buitenwereld en het weer teruggaan naar de veilige haven van de moeder/vader.

 

Daarmee gaat ook de voor de ouder een hele nieuwe wereld open.

Hoe stel je grenzen aan de ontdekkingsdrang van je kind?

Hoe zeg je "nee" , zonder de behoefte aan vrijheid van je kind te belemmeren?

Hoe ga je om met boosheid en niet willen luisteren?

Hoe voorkom je frustratie van het kind of hoe help je het omgaan met frustraties?

Vanuit het verbindend communiceren krijg je als ouder ondersteuning in de verbinding maken met je eigen gevoelens, behoeften, grenzen, de verbinding met de gevoelens, behoeften en ervaringswereld van je kind en zo te communiceren dat er een brug geslagen wordt tussen de twee werelden. Zo zorg je voor een veilige omgeving en herstel je of versterk je de vertrouwensband met je kind.

 

 

Kinderen 3-6 jaar

In deze fase kunnen ouders aanlopen tegen een gevoel van vermoeidheid of burn-out.

Dit kan komen door bepaald gedrag van het kind waarmee geworsteld wordt, langdurig gebrek aan (nacht)rust of overbelasting.

Soms is de vermoeidheid zo groot, dat je als ouder geen enkele vreugde meer ervaart in het ouderschap.

Een kind vanaf drie jaar heeft leren "nee" zeggen en daarmee wordt het leven soms echt lastig.

Hoe ga je om met eisend gedrag, een kind dat niet luistert naar grenzen?

Hoe ga je om met een kind dat alles wil bepalen, en bij tegenslag boos en gefrustreerd of zelfs agressief wordt?

Sommige ouders maken zich juist zorgen over een teruggetrokken kind.

Of je zoekt als ouder ondersteuning, omdat je wel tevreden bent met de relatie met je kind, maar je wilt de hechte band bewust onderhouden doorheen alle verschillende fasen van ontwikkeling, tot na de puberteit en adolescentie.

Kinderen 6-12:

Vanaf de tandenwisseling wordt het kind steeds meer een zelfstandig denkend mens. 

Wil je dat je kind gehoor geeft aan je vragen of verwachtingen dan zal je het moeten kunnen motiveren.

Dwingen, dreigen of straffen is uiteindelijk voor niemand prettig en creëert afstand in plaats van nabijheid.

Maar hoe zorg je dan dat je kind zijn jas ophangt, zijn huiswerk doet, zijn tanden poetst en helpt met de afwas?

Ouders kunnen hier op een dieper niveau aanlopen tegen het gevoel dat ze de verbinding met hun kind kwijt zijn, een gevoel hebben leeg te lopen door "negatief"gedrag van hun kind als boosheid, frustratie of negeren van de ouders.

Hoe onderhoud je de band met je kind of hoe krijg je de verbinding weer terug?

Hoe ga je om met grensoverschrijdend gedrag in verband met bijvoorbeeld screentime?

 

Het is de kunst het gedrag van je kind te vertalen naar de achterliggende behoefte.

Én het is de kunst je eigen behoeften en grenzen in het oog te houden,

Vervolgen leer je om op zo'n manier te communiceren dat het geen afstand creëert,  maar de vertrouwensband tussen jou en je kind ten goed komt.

 

 Kinderen 12-18

Kinderen hebben ons nog heel hard nodig op deze leeftijd.

Juist nu, in deze tijd, waarin "the sky the limit" is door de verbinding met een wereldwijd netwerk dat constant beschikbaar is.

De band met je kind onderhouden is niet altijd eenvoudig.

Zowel ouders als kinderen hebben vaak een drukke agenda en het communiceren met vrienden via telefoon en social media kan de verbinding met de gezinsleden onderling in huis in de weg gaan staan.

 

Welke regels stel je en hoe zorg je dat die gerespecteerd wordt?

Vaak gaat het hier over regels rondom huiswerk, meehelpen in het huishouden,

telefoon en internetgebruik en gamen, uitgaan en omgaan met roken en alcohol.

Op deze leeftijd kun je kinderen niet langer dwingen naar je te luisteren en te gehoorzamen

(eigenlijk kan dat natuurlijk op geen enkele leeftijd), dus hoe ga je dan met regels en grenzen om zonder passief te zijn of door dwang, eisen en straffen?

Zodat kinderen opgroeien

vanuit een respectvolle, veilige band

tot gelukkige, en verantwoordelijke  mensen

met vertrouwen in zichzelf en de wereld